يكى از بزرگان طريقت گفت : اين رزق بى حساب نه رزق اشباح است ، و حظوظ نفس ، كه هر چند بسيار بود آخر سر بغايتى باز نهد ، و حصر پذيرد ، بل كه آن رزق ارواح است ، و غذاء اسرار ، كه مؤمنانرا بر دوام است ، و با درار ايشان را روانست ، و آن دو چيز است : استغراق دل از ذكر حق ، و امتلاء سرّ از نظر حق - و ذلك فى حقّهم دائم غير منقطع و منه قول بعضهم : لو حجبت عنه ساعة لمت النوبة الاولى - قوله تعالى كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً - مردمان همه يك گروه بودند بر يك ملت فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ فرستاد خداى پيغامبران را مُبَشِّرِينَ مؤمنانرا بشارت دهندگان وَ مُنْذِرِينَ و كافران را بيم كنندگان ، وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ و با ايشان نامه فرستاد بِالْحَقِّ براستى و درستى و پاكى لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ تا حكم كند خداى بكتاب و رسول ميان خلق فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ در آنچه ايشان بخلاف افتادند در آن وَ مَا اخْتَلَفَ فِيهِ و در خلاف نيفتادند و دو گروه نگشتند در آن كتاب إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مگر هم ايشان كه كتاب دادند ايشان را مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ پس از آنك پيغامهاى درست نيكوى پاك بايشان آمد بَغْياً بَيْنَهُمْ بحسد كه در ميان ايشان پديد آمد فَهَدَى اللَّهُ تا خداى راه نمود الَّذِينَ آمَنُوا ايشان را كه در علم وى اهل ايمان بودند لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ تا بگرويدند بآنچ ديگران مختلف و دو گروه بودند در آن مِنَ الْحَقِّ از پيغام راست و دين پاك بِإِذْنِهِ بتوفيق و خواست وى وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ و خداى راه نمايد آن را كه خواهد إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ به راه راست درست . أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ - مىپنداريد كه در بهشت رويد وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ و آن نيز نيامد و نرسيد بشما مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ صفت